اخیراً بیت العدل در پیام مورخ جون 2007 خود خطاب به هیئت یاران که همان اعضا محفل ملی می باشند بیانیه ای ارسال نموده و از آن ها درخواست کرده تمهیدات لازم جهت مطالعه پیام مذکور برای خانواده های بهائی فراهم نمایند. پیام مذکور و هم چنین پیام 28 فوریه 2005 که به آن اشاره گردیده دارای مطالب بسیار مهمی است که تحلیل آن را به وقت دیگری موکول می کنم ولی در رابطه با تبلیغ بهائیان در ایران، تبلیغ فردی و اطاعت از حکومت نکاتی را یادآور می شوم، محورهای اصلی که بیت العدل در این پیام دنبال می کند به صورت خلاصه چنین است:
محورهای اصلی پیام بیتالعدل
الف: تشویق بهائیان به تبلیغ و ممانت از خروج آن ها از ایران
ب: القا این نکته که تبلیغ فردی با حکم اطاعت از حکومت تعارضی ندارد.
ج: تبلیغ فردی از امور وجدانی است و کسی نمی تواند، حتی حکومت، بهائیان را از تبلیغ منع نماید.
د: اطاعت از حکومت فقط در امور اداری است و در مسائل اعتقادی بهائیان شهادت را بر اطاعت ترجیح می دهند.
هـ. با یک ترفند زیرکانه می خواهد به اصحاب حکومت بگوید ما تشکیلات نداریم و اگر هم تبلیغ می کنیم این تبلیغ فردی است و ربطی به تشکیلات ندارد مانند نماز و روزه و سایر اعمال عبادی است بنابراین کسی نمی تواند مانع امر تبلیغ فردی شود.
ز: اصرار بر این نکته که در ایران نفوس مستعده برای قبول آئین بهائی زیاد هستند لذا فرصت را غنیمت شمرید و زمان را از دست ندهید و به تبلیغ نفوس بپردازید.
تحلیل اول: ماهیت اجتماعی تبلیغ فردی
اصولاً تبلیغ اعم از فردی و غیر فردی امریست اجتماعی چون روح و حقیقت تبلیغ برقراری ارتباط است با دیگری و یا دیگران تفاوتی هم نمی کند که شما به تنهائی تبلیغ کنید و یا به صورت گروهی مهم برقراری ارتباط است که حقیقت تبلیغ می باشد بنابراین امر تبلیغ فردی علی رغم انفرادی بودن آن به جهت ماهیت عمل وارد حوزه اجتماعی می گردد و دیگر مشمول احکام و قوانین حوزه فردی نخواهد بود. لازم به ذکر است امور وجدانی و معنوی و اعتقادی تا زمانی که در حوزه فردی است کسی نمی تواند از آن مطلع گردد چه برسد بخواهد مخالفت و ممانعت نسبت به آن اعمال نماید. البته بیان اعتقادات و تشریح آن و اصرار بر درستی آن و اثبات برای دیگری و ایجاد بسترهائی جهت انتقال این اعتقاد و فکر به دیگری طبیعتاً از حوزه فردی خارج می گردد و تابع احکام خاص عمل در حوزه اجتماعی می شود.
تحلیل دوم: ساختار تشکیلاتی و نقش پنهان در تبلیغ بهائیان در ایران
اگر کسی مختصری با ساختار تشکیلات بهائی آشنا باشد، مییابد تبلیغ فردی بدون تشکیلات بیمعناست. اساساً عنوان «فردی» کوششی است برای گریز از فشارهای اجتماعی و حکومتی جهت ممنوعیت تبلیغ بهائیان در ایران.
همین پیام از چه طریق به بهائیان ایران رسیده؟ به غیر از طریق تشکیلات؟
توسط چه کسانی توزیع شده است؟ به غیر از ناظمین ضیافات 19 روزه که قاعده هرم تشکیلات بهائی می باشد؟
مگر به همه بهائیان توصیه نمی شود در امر تبلیغ از رهنمود های کتاب های روحی که توسط بیت العدل تهیه شده استفاده نمائید.
پی گیری امر تبلیغ فردی و نتایج حاصل از آن چگونه خواهد بود؟ جز از طریق تشکیلات؟
بنابراین تبلیغ فردی (با این توضیح که تبلیغ فردی امری وجدانی و شخصی است و حتی در صورت فرمان حکومت هم غیر قابل ترک می باشد) یک ترفند سیاسی است از سوی بیت العدل در جهت پیشگیری اقدام دولت برای ممنوعیت تبلیغ در ایران.
تحلیل سوم: تناقض میان تبلیغ جهانی و ممنوعیت در اسرائیل
حال توجه دوستان را به قسمت هائی از پیام مورد بحث جلب می کنم :
«تبلیغ به عنوان افضل اعمال از جانب حق توصیف شده از جمله مظاهر روحانی است که هر فرد بهائی در آثار مبارکه به انجام آن موظف شده است. بدین ترتیب تبلیغ امری وجدانی و به طور قطع جاذب تائیدات روح القدس است.»
«اگر وظائفی که جنبه روحانی دارد مقدس و تخطی ناپذیر است، بنابراین نمی تواند مورد مصالحه قرار گیرد ولی مسائل اداری ثانوی و انعطاف پذیر است و نتیجتا می توان آن را قربانی اطاعت از قوانین حکومتی کرد. خوب اهمیت امر تبلیغ را دقت فرمودید.»
حال سوال این است با توجه به همه مطالبی که در امر تبلیغ و حیاتی بودن آن گفته شد چرا تبلیغ در اسرائیل برای بهائیان ممنوع است؟
آیا این امر وجدانی –اعتقادی- شخصی در نقاط مختلف جهان فرق می کند
آیا تعریف وجدان در امور وجدانی در اسرائیل و ایران متفاوت است.
آیا تعریف حکومت و اطاعت از آن و احکام مربوطه نسبت به دولت های مختلف گوناگون است؟
این جاست که دم خروس تبلیغ فردی و اطاعت حکومت از پیام بیت العدل بیرون می زند.
تحلیل چهارم: تفسیر احکام و مداخله تشکیلاتی بیتالعدل
بر اساس نصوص بهائی مفسر و مبین آیات فقط جناب عبد البها و شوقی ربانی هستند در حالی که بیت العدل در حال حاضر هر گونه که بخواهد احکام قطعی و مصرح مانند اطاعت از حکومت که یک حکم کلی است را آن چنان که نیاز دارد تفسیر و تبیین می نماید.
تشکیلات بهائیت یک تشکیلات هرمی و تو در تو است که قبل از آنکه یک دین باشد یک سازمان اداری است که هدفش اصلی اش افزودن بر تعداد بهائیان برای تحقق اهداف می باشد.
بررسی تاریخی برنامههای تبلیغی
نگاهی دقیق به اهداف برنامه های چند ساله بهائیت که از نقشه ده ساله در زمان شوقی در سال 1332 تا 1342 آغاز می شود و تا کنون نیز چندین برنامه تبلیغی چند ساله بطور متوالی تهیه نموده و اهداف همه این برنامه ها بطور خلاصه اینست :
1 – تاسیس نقطه بهائی نشین در محلهائی که هنوز در آن یک نفر بهائی ساکن نشده است .
2 – افزایش تعداد افراد از نقطه بهائی به جمعیت بهائی ( 2 تا 9 نفر)
3- تاسیس محفل محلی در مناطق با بیش از 9 نفر بهائی ذیرای
4 – برقرار نمودن ارتباط ارگانیک محافل روحانی با محفل ملی
آیا بیت العدل خودش را به خواب زده است که بهائیان هر محله در اول ماه نوزده روزه بهائی در ضیافات بایستی گزارش عملکرد تبلیغی و اسامی مبتدیان را به افراد مسئول بدهند تا برنامه های تبلیغی گسترده تر برای این مبتدیان تدارک دیده شود؟
تناقض تشکیلات بهائی با نظام سیاسی ایران
آیا این نمونه ها و مثالها جز دهن کجی یک فرقه با یک نظام سیاسی اسلامی شیعی نیست.
آیا بهائیت نمیداند که دارد با عقاید هفتاد میلیون مسلمان در یک کشوری که طبق قانون خودش تبلیغ بهائیت را ممنوع اعلام نموده مخالفت می کند.
مگر بهائیت نمی خواهد در ایران بعد از تصدیق افراد به بهائیت؛ مقدمات تسجیل آنان را فراهم کند. آیا این کارها تشکیلات نمی خواهد.
آیا نظام سیاسی ایران این تشکیلات را به رسمیت می شناسد؟؟؟
بنابراین بهائیان اگر راست می گویند نبایستی از نظام سیاسی ایران اطاعت کنند؟
ماجراجوئی بیت العدل و اهداف پنهان در تبلیغ بهائیان در ایران
به نظر میرسد بیتالعدل با پیام جدیدش دست به یک ماجراجویی خطرناک زده است تا با استفاده از محمل دین و دست گذاشتن روی احساسات و ایمان بهائیان ایران، از آنها یک سپر انسانی برای مقاصد ماجراجویانه خود بسازد و به اصطلاح به یک بازی برد-برد-برد دست بزند:
- اگر حکومت با تبلیغ مقابله کند، بیتالعدل با مظلومنمایی در مجامع بینالمللی بهرهبرداری میکند.
- اگر حکومت واکنشی نشان ندهد، تبلیغ گسترده بهائیان را پیروزی امر جلوه میدهد.
- در هر دو حالت، بیتالعدل نقش محوری خود را پنهان کرده و ادعا میکند تبلیغها شخصی و وجدانی بودهاند.
در واقع این همان سیاست چندلایهای است که تبلیغ بهائیان در ایران را به ابزاری سیاسی برای منافع تشکیلات مرکزی تبدیل کرده است.
واکنش مردم و جامعه دینی ایران
نقش مردم ایران در این میان نادیده گرفته شده است. فارغ از موضع حکومت، مردم خود از کیان دین و آموزههای دینی پاسداری میکنند و در برابر تبلیغهای سازمانیافته حساس هستند.
آنها با حضور در فضای مجازی و رسانهای، تبلیغ بهائیت را به چالش کشیده و مبانی آن را از نظر علمی زیر سؤال بردهاند.
این رویارویی فکری و فرهنگی، امروز تبلیغ بهائیان را در داخل کشور با بنبست نظری و ضعف استدلالی مواجه کرده است.
شکستهای داخلی و بحران مشروعیت بیتالعدل
به نظر میرسد بیتالعدل با این پیام، میکوشد ضعف مدیریتی و شکستهای اخیر خود را پنهان کند:
- رشد بهائیان ارتدکس که بیتالعدل را قبول ندارند.
- گسترش بهائیان روشنفکر که از تصمیمات بیتالعدل سرپیچی میکنند.
- خروج برخی بهائیان از بهائیت و افشاگری علیه تشکیلات مرکزی.
- افزایش سایتها و رسانههای منتقد بهائی در فضای مجازی.
- ناکارایی تبلیغی رسانههای رسمی بهائی.
- تحققنیافتن وعدههای مکرر درباره «فتح ایران».
- آگاه شدن افکار عمومی از تناقضهای داخلی، اختلافات تاریخی و تحریفات در متون بهائی.
پرسش های متداول درباره تبلیغ بهائیان در ایران و اسرائیل
1-آیا بهائیان حق تبلیغ در اسرائیل را دارند؟
این قانون از زمان بهاءالله، رهبر بهائیان انجام می شده است، اما ظاهراً بیانی از ایشان در این مورد موجود نیست و به همین دلیل نیز افرادی که نباید به بهائیت تبلیغ شوند و منطقه ای که در آن تبلیغ نباید انجام شود، مشخص نیست.
همچنین بهائیان تعریف واضح و مشخصی از محدوده ارض اقدس بر طبق نظر رهبرانشان ندارند و یا لااقل در پاسخ به این سوال سکوت کرده اند.
آیا ارض اقدس تنها شامل حیفا و عکاست و یا بیت المقدس و تل آویو هم در بر می گیرد؟ اگر پاسخ مثبت است به چه دلیل و اگر جواب منفی است بر طبق چه مستندی؟
به گفته منابع رسمی، تبلیغ بهائیان در ایران ممنوع اعلام میشود، اما در اسرائیل این ممنوعیت از سوی خود بیتالعدل اعمال میگردد.
در واقع هرچند که هیچ بهائی در اسرائیل حق تبلیغ ندارد، گویا سفر به آنجا و اقامت در اسرائیل نیز محدود به اجازه از بیت العدل است. می بینید که نگرانی از عدم پذیرش بهائیت توسط مردم آنجا نیست، بلکه سکونت و سفر نیز توسط بیت العدل محدود شده است. البته دولت اسرائیل مشکلی با این موضوع ندارد و این محدودیت ها از طرف بیت العدل وضع شده است که سوال برانگیز است.
حقیقت این است که بیت العدل به اسراییلی ها اجازه ی بهائی شدن را نمی دهد.
حال مشخص است کسی که در اسرائیل تمایل به بهائی شدن داشته باشد، باید اسرائیل را ترک کند و نمی تواند در اسرائیل باشد و بهائی بشود.
این در صورتی است که اسرائیل برای ورود و اقامت بهائیان مشکلی ندارد و با آنان مثل دیگر شهروندان برخورد می کند اما این بیت العدل است که به بهائیان الزام می کند که باید با اجازه آنها به اسرائیل سفر کنند حتی اگر سفر تجاری باشد و به قصد تل آویو و نه با هدف زیارت اماکن بهائی.
و اگر این سفر بدون اجازه انجام شود نیز احتمالا مجازات طرد همانطور که شوقی افندی اقدام به اینکار کرد در انتظار چنین شخصی است.
2-اگر تبلیغ بهائیان در ایران یک وظیفه برای حیات بهائی است، چرا در اسرائیل بهائیان تابع دولت هستند؟
طبق پیام بیت العدل آیین بهائی در اسرائیل نباید انجام شود و حتی افراد اسراییلی که خارج از اسراییل هستند و قصد بازگشت به اسرائیل را دارند نیز نباید به آیین بهائی تبلیغ گردند.
«23 جولای 1995
دوست عزیز بهائی
بيت العدل اعظم الاهی ایميل شما را در تاریخ 29 جون 1995 دریافت نمود که در آن از ما تقاضای پاسخ شده بود.
شما درباره قانون عدم تبليغ اسرائيلی ها با توجه به شرایطی که هستيد که تماسی با یک برقرار کردید، سوال نموده بودید. بيت العدل از احبا IRC اسرائيلی از طریق گفتگوی اینترنتی نخواسته که با اسرائيلی ها ارتباط نداشته باشند. وقتی شما می فهميد که شخصی که با وی در ارتباط هستيد اسرائيلی است، می توانيد ارتباط دوستانه خود را با وی ادامه دهيد اما نباید وی را در مورد امر بهائی، تبليغ نمائيد. اگر او قبلا و از طریق دیگری به امر مبارک علاقه مند شده است و به دنبال یافتن اطلاعات بيشتری است شما باید وی را به دفاتر مرکز جهانی بهائی در حيفا ارجاع دهيد.
به جهت اطلاع شما بيان می شود که مردم در اسرائيل به اطلاعات صحيحی در مورد امر بهائی شامل تاریخ و قوانين و تعاليم، دسترسی دارند. کتابهائی که دیانت بهائی را مورد توجه قرار داده اند در کتابخانه های اسرائيل یافت می شوند. ضمناً از زیارت اماکن مقدسه توسط اسرائيليان نيز استقبال می شود. هرچند به جهت صيانت از قانونی که با جدّیت و موکداً از زمان حضرت بهاء الله اجرا شده است، بهائيان امر بهائی را در اسرائيل تبليغ نمی کنند. به همين صورت نيز، امر بهائی برای اسرائيلی هایی که در خارج اسرائيل زندگی می کنند و تمایل به بازگشت به اسرائيل دارند، تبليغ نمی شود. زمانيکه اسرائيلی ها در مورد امر مبارک سوال می کنند، سوالاتشان پاسخ داده می شود اما این به صورتی انجام می شود که صرفا اطلاعات صحيحی داده شود و نه اینکه تمایل بيشتری در آنان به امر مبارک ایجاد کند.
نتیجهگیری
در مجموع، بررسی پیامهای بیتالعدل نشان میدهد که تبلیغ بهائیان در ایران نهتنها یک فعالیت مذهبی، بلکه ابزاری سازمانیافته برای حفظ نفوذ و بقای تشکیلات مرکزی بهائیت است.
تناقض میان رفتار در ایران و اسرائیل، نشانگر سیاستی دوگانه و هدفمند است که بیش از آنکه جنبه دینی داشته باشد، جنبه اداری و سیاسی دارد.
مقالات مرتبط
نظرات بسته شده است.