خاطرات سلمانی، آرايشگر مخصوص بهاءالله در تقابل با سانسور بیت‌العدل

چكيده

از تعاليم اصلي بهائي تحري حقيقت است. و از امور بديهي براي نيل به حقيقت، دسترسي به مطالب صحيح و واقعي در هر امري است .دكتر خوان ريكاردو كول ، امريكايي ، استاد و محقق علوم اسلامي و تاريخ خاورميانه ( كه در زمان تهيه اين مقاله بهائي بود) با استناد به تعليم فوق، به انتقاد از بيت العدل جهاني در پنهان ساختن ان بخش از تاريخ بابي و بهائي – كه با قرائت رسمي بهائي مغايرت دارد – پرداخته است . اقدام بعضي از نويسندگان بهائي،همچون حسن موقر بالیوزی، آهنگ ربانی ، ادیب طاهرزاده ، موژان مومن، و فریدون وهمن ، براي ” حذف بخشي ” و ” تلخيص و گزينش و تلطیف ” بخش ديگري از كتب تاريخي و روايات تاريخي دست اول بابي و بهائي – به سفارش و تائيد و تاکید بيت العدل اعظم – كه منجر به حذف بخشي از واقعيات، و تنظيم كتابهايي مطابق با قرائت رسمي بهائي ، بخش ديگري از انتقاد خوان كول به بيت العدل ميباشد. مكاتبات زير حاوي نظرات و ديدگاههاي دو طرف درباره چاپ كامل و يا حذف و سانسور بخشي از مطالب كتاب تاريخي خاطرات استاد محمد علي سلماني ، آرايشگر مخصوص بهاءالله ، و از نزديكان ايشان مي باشد. دراین مکاتبات، اسناد تاریخی سال1982 از مجموعه اسناد خصوصی پرفسور خوان کول و دبیرخانه مرکز جهانی بهائی به روشنی و صراحت،تحریف ودست کاری در متون مستند تاریخی را،بمنظورپاک نشان دادن چهره شخصیتهای مرکزی بهائی،و مخدوش ساختن چهره منتقدان و مخالفان بهائیان را امرضروری تلقی،و به انجام ان درموارد قبلی اذعان می کند.

در مقدمه این مکاتبات، ذکر نام و نقش استاد سلمانی به‌عنوان آرايشگر مخصوص بهاءالله اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا او نه‌تنها خدمتکار بلکه شاهد مستقیم بسیاری از وقایع تاریخی دوران بهاءالله بوده است.

نامه اول – از دارالإنشاء بیت‌العدل به مؤسسه انتشاراتی کلمات پرس

سربرگ بیت العدل جهانی (دارالانشاء )

به مؤسسه انتشاراتي  کلمات پرس                    20/9/1982

لس آنجلس – کالیفرنیا- امریکا

احبای گرامی،

در تاریخ 31/8/1982 بیت العدل جهانی نامه ای از آقای خوان کول، حاوی چند نکته، در خصوص تصمیم وی برای چاپ کتاب “خاطرات سلمانی”، و اینکه بیت العدل اعلام داشته در شرایط کنونی برخی صفحات و متون این خاطرات چاپ نشود، دریافت کرد.چند روزی نگذشته بود که از آقای …هم نامه ای در این زمینه دریافت شد و بیت العدل تصمیم گرفت ارسال پاسخ را مدتی به تعویق بیاندازد.ضمناً آقای راجر وایت بخشهایی از یک نامه خصوصی را که از آقای … دریافت داشته، را با بیت العدل در میان گذاشته؛ و اینک بیت العدل جهاني  دستور داده تا این نامه با توضیحات و دیدگاه های مندرج در آن، بدون فوت وقت ، برای شما ارسال گردد.

اگر شما بخاطر داشته باشید، بموجب نامه مورخ 19/8/1980 که از سوی بیت العدل برای شما نگاشتیم مقرر گردیده کمیته ویژه ای که از سوی محفل ملّی امریکا برای بررسی متون فارسی منصوب شده بود، در خصوص مناسب بودن زمان و حکمت انتشار چنین متونی هم تصمیم گیری نماید. بیت العدل تصور کرده بود که کتاب “خاطرات سلمانی” هم در این پروسه قرار گرفته است ولی در ژوئن 1982، یکی از احباء نامه ای به بیت العدل نگاشت و نگرانی خود را از اینکه قرار است تمام متن “خاطرات سلمانی” چاپ شود اعلام داشت. یک تماس تلفنی سریع با جناب درخشانی، منشی لجنه ای که اخیراً برای بررسی انتشار متون فارسی منصوب گرديده ، گرفته شد و از ایشان خواسته شد تا “غیر حکمت آمیز بودن”  انتشار متن کامل کتاب” را در شرایط حاضر به شما گوشزد نماید. مفاد ان تلفن را، طی نامه ای به تاریخ30 ژوئن 1982 برای جناب آقای درخشانی ارسال کردیم.

تلگرام های تاریخ 1و15 ژوئیه شما برای اطلاع رسانی به بیت العدل ، که هم متن فارسی و هم متن انگلیسی آن کتاب به تایید لجنه مزبور رسیده و اینکه در مرحله چاپ است واصل گردیده است.

با درک فوریت مطلب و درک این موضوع که کمیته اولیه منصوب شده از سوی محفل ملّی بهائیان امریکا  مشکلات چاپ کتاب در این زمان را ارزیابی نکرده بود، بیت العدل دستور داد تا کمیته ویژه ای تشکیل شود و صفحاتی که مورد مناقشه  و توجه بیت العدل بوده را تعیین، و با پست سریع برای جناب آقای درخشانی ارسال گردد، تا آن موارد را رعایت و سپس کار چاپ و نشر کتاب صورت پذیرد.

بیت العدل بسیار متاسف است که ناچار شد در آخرین لحظه در این موضوع دخالت نماید، و چون آشکار است که انتشارات کلمات همه شرایط و آداب بررسی کتاب را رعایت کرده است، لذا بیت العدل آمادگی دارد تا هزینه های اضافی ناشی از تغییرات در لحظه آخر کتاب را پرداخت نماید.

در کنار موضوع اصلی، جناب آقای کول در نامه اش درخواست کرده تا دلیل و علت حذف تعدادی از متون برایش گفته شود.در حال حاضر تنها متن دستنویس اصلی فارسی در اختیار بیت العدل است، بنابراین موجب تشکر و سپاس بیت العدل اعظم خواهد بود تا  در اولین فرصت ممکن، یک نسخه از متن تایپ شده و آماده چاپ کتاب را – حاوی متون فارسی و انگلیسی و تمام یادداشتها و پاورقی های تهیه شده برای آن  – برای ما ارسال نمایید، تا بدینوسیله بیت العدل بتواند متنها را بررسی و بطور مشروح، پاسخ سوالات آقای کول را بدهد.

                                                                                     با تحیات بهائی

                                                                                        لورن کِرفوت

                                                                                        از طرف دارالانشاء

رونوشت: محفل ملّی بهائیان امریکا

نامه دوم – پاسخ بیت‌العدل به خوان کول

سربرگ بیت العدل جهانی

تاریخ: ۲ دسامبر ۱۹۸۲ 

مرکز جهانی بهائی – دارالانشاء

 

جناب خوان ریکاردو کول 

دپارتمان تاریخ قرون میانه و جدید دانشگاه لکنو – هند

دوست بهائی عزیز،

       اکنون بیت العدل توانسته متن منتشره خاطرات سلمانی را با نسخه فارسی و دستنویس آن مقایسه نماید، و بخشهایی را که کمیته ویژه برای حذف مشخص کرده، ملاحظه كند. واضح است که انتشارات کلمات با وسواس تمام مراحل بررسی قبل از انتشاررا  دنبال کرده ، ولی، متاسفانه این پروسه به علت یکسری سوء تفاهم و تداخل امور بهم خورده است. بیت العدل دستور داده تا نکات زیر در پاسخ به پرسش مذکور در نامه 13 اگوست 1982 شما،اعلام گردد.

      وقتی مکاتبات اولیه بین مرکز جهانی و انتشارات کلمات درباره چاپ کتاب ” خاطرات سلماني ” صورت گرفت بیت العدل امیدوار بود که کمیته ذیصلاحی در ایالات متحده تشکیل شده و نه تنها جنبه های عادی و نرمال بررسی را انجام دهد، بلکه مناسبت زمانی و حکمت نشر چنین مطالبی را هم ارزیابی نماید. لذا خودش به کنترل و بررسی متن دستنویس نپرداخت.اگر خود بیت العّدل متن را کنترل کرده بود، در شرایط کنونی اجازه ترجمه و انتشار آنرا بدلایل زیر نمیداد.

     درژوئن 1982، به بیت العدل درباره احتمال انتشار کامل فارسی این خاطرات هشدار داده شد.لذا در ماه ژوئیه، با تعجیل زیاد،اقدام برای پاکسازی متون بسیار خطرناک و نامناسب از کتاب آغاز شد. متاسفانه، در آن زمان کمیته ویژه از مکاتبات اولیه ، و از این نکته که برخی متون این کتاب، در ترجمه کتابهایی  که قبلاً توسط آقایان حسن بالیوزی و ادیب طاهر زاده منتشر شده وجود داشته ، بی خبر بودند.

     مؤسسه انتشارات کلمات پرس ، به نوبه خود، با اطلاع از درج این متون در نشریات قبل، و عدم درک علت حذف آن متنها در این زمان، بیشتر متون مورد اعتراض بیت العدل را در کتاب نگهداشت. چاپ کتاب یک عمل انجام شده است و لذا بیت العدل تصمیم گرفت آنرا تایید و اجازه دهد .ولی اجازه چاپ متن فارسی را، که به مراتب زیانبار تر از متن انگلیسی است ، ندهد!

تیغ سانسور بیت‌العدل بر سر آرايشگر مخصوص بهاءالله

توضیح بیت العدل برای شما (در خصوص ضرورت حذف – م ) نیز به این ترتیب است :

ولی امر محبوب، بمنظور حفظ اطلاعات اصلی و مطالب تاریخی برای استفاده مورخان آینده، به همه بهائیان ایران دستور داد تا تاریخ امر را در مناطق و شهر های خود حفظ نمایند و همچنین دستور داد تا خاطرات تعدادی از مومنین اولیه نوشته و ثبت و ضبط و نگهداری شود.این یک توصیه جدیدی نبود و بسیاری از احباي شاهد رویدادها، در دوران حیات بهاء الله و عبدالبهاء ، خاطرات خود را به رشته تحریر درآورده بودند.

خاطرات استاد محمد علی سلمانی از این دست است و بر اساس خاطرات شفاهی او در دوران کهولتش نگارش یافته است.بدون شک قصد سرکوب و از بین بردن این مطالب نیست، بلکه هدف آنست که این مطالب در اختیار مورخان بهائی،از قبیل آقای بالیوزی و آقای طاهرزاده قرار گیرد تا در آثار خود از آنها استفاده نمایند.

بیت‌العدل تأکید دارد که نوشته‌های سلمانی، به عنوان آرايشگر مخصوص بهاءالله، به جهت نزدیکی و ارتباط روزانه‌اش با  بهاءالله، جایگاهی خاص میان اسناد تاریخی دارد و باید با دقت و تفسیر صحیح مورد استفاده پژوهشگران قرار گیرد، نه به ‌صورت خام و بدون تبیین.

وقتی این متن ها ترجمه و در آثار آنان بکار گرفته می شود، آن را در جای مناسب مصرف می کنند و اگر لازم باشد با سایر موارد تطبیق می دهند، و اگر لازم باشد برای آن توضیح و حاشیه می نویسند.

تصدیق می فرمایید که آن کار، تاثیرش با چاپ کامل آن – هرچند پاورقی های تکمیلی برای آن نوشته شود – متفاوت است و بازتاب های مختلفی خواهد داشت.

به مرور زمان، تمام مجموعه اسناد مربوط به آیین بهائی، برای استفاده عمومی، در سری انتشارات دانشگاهی منتشر خواهد شد. یک اقدام اولیه در این زمینه، کار ارزشمند دکتر موژان مومن است تحت عنوان «آیین های بابی و بهائی 1944تا 1844؛ برخی دیدگاه های معاصر غربی». به هرصورت، نویسندگان بهائی، به هنگام انتشار این متون، باید ملاحظات دیگر را سبک و سنگین و ارزیابی کنند!

در حال حاضر، افکار عمومی، اگر چیزی هم درباره بهائیت شنیده باشد، عمدتاً نسبت به آن بی اطلاع یا بد اطلاع می باشند. هر روزه، در شرق و غرب عالم، مطالبی بر ضد امر بهائی انتشار می يابد. در حال حاضر، مسئولیت و هدف اصلی بهائیان، بویژه اندیشمندان بهائی،آنست که تصویر روشنی از بهائیت به افکار عمومی عرضه کنند و تعالیم بهائی را به خواسته ها، دلمشغولی ها و مشکلات بشریت پیوند بزنند.

بیت‌العدل در اینجا هشدار می‌دهد که بیان صریح برخی خاطرات آرايشگر مخصوص بهاءالله ممکن است بدون توضیح کافی، به برداشت‌های نادرست تاریخی یا الهیاتی بینجامد و موجب سوء‌تفاهم در میان خوانندگان غیرمتخصص گردد.

وقتی یک انتشارات بهائی اقدام به چاپ ترجمه متن مستند خاطرات سلمانی میکند خوانندگان تصور میکنند که بهائیان چنین متن و روایات خاصي را صحیح و مناسب انتشار میدانند و اگر پاورقی و تفسیر خاصی صورت نگیرد خواننده تصور خواهد کرد که اقدام و گفتار سلمانی مورد تایید بهائیان بوده و تصویر صحیحی از آیین بهائی ترسیم کرده است.

و از آنجا که سلمانی از اصحاب نزدیک بهاء الله بوده،خواننده مسیحی به مقایسه پرداخته و او را با یکی از حواریون مسیح مقایسه خواهد کرد.

این مقایسه‌ها به‌ویژه درباره سلمانی، که به‌عنوان آرايشگر مخصوص بهاءالله شناخته می‌شود، می‌تواند رنگی نمادین پیدا کند و تفسیرهای نادرست از جایگاه او در تاریخ بهائیت ایجاد نماید؛ از این‌رو بیت‌العدل تأکید دارد چنین متونی باید همراه با تفسیر رسمی عرضه شوند.

با این نگرش، برخی از مطالب و اظهارات سلمانی گمراه کننده و یا فاقد ارزش است و علاوه بر آنکه تصور نامناسبی از امر بهائی برای خواننده معمولی ایجاد می کند می تواند مستمسکی به دست دشمنان امر بدهد که در حال حاضر از هر وسیله و فرصتی برای حمله به امر و لکه دار کردن اعتبار آن خود درای نمیکنند.

عبارات حذف شده توسط کمیته بیت العدل از کتاب خاطرات سلمانی

1-ص17:

عبارتی از سوی برخی بهائیان سلطان آباد که به بهاء الله می گویند:

«عموجان، اگر تو خدا هستی، چرا ما باید اینقدر در سختی و زحمت باشیم!»

  این یکی از اتهامات قدیمی مسلمانان بر علیه بهائیان است که ما بهائیان، بهاء الله را خدا می دانیم!!

چاپ این داستان بدون توضیح و شرح مناسب، بهانه به دست دشمنان مسلمان ما می دهد و از طرفی در نظر خواننده غربی، بهائیت را امری مضحک و مزخرف نشان می دهد.

متاسفانه انتشاراتي کلمات پرس ، بدون توجه به علت  مخالفت،عبارت مورد اعتراض را در متن نگهداشته و جمله توضیح داخل پرانتز را که نوشته بود (شیعیان بسیار نسبت به ما خصومت میورزند) را حذف کرده است.

2-ص30- یک سری عبارات درباره سر بهاءالله وجود دارد، که فاقد هرگونه ارزش تاریخی و درعین حال نامناسب و بی ارزش است.

3-صص34-31- سه داستان نامناسب از سوی سلمانی نقل شده تا شکم پرستی ازل را نشان دهد. شوقی افندی همواره در توصیف ازل سعی داشت تنها عملکرد و رفتار نامطلوب ازل را ترسیم کند و زیاده روی نداشته باشد. چاپ چنین مطالبی در یک اثر تحقیقی عالمانه یک چیز ، و چاپ آن در یک کتاب برای خواننده عادی کاملاً متفاوت است. متاسفانه ” کلمات پرس” متوجه دلیل اعتراض کمیته نشده ، و تمام متن را بدون حذف آورده است، درحالیکه  این حذفها ، چندان مهم نبوده است.

4-ص34- شرحي از اختلاف بین بهاءالله و ازل درباره اصلاح سر پسر صبح ازل.اینهم موضوع و داستان کم اهمیت دیگری است وعلّت مخالفت نامشخص است.

موارد مشابه  این نکات باز هم در متن وجود دارد.

          متنهایی که قبلاً توسط نویسندگان بهائی در ترجمه های منتشره اضافه شده، مثل تلاش صبح ازل برای متقاعد کردن سلمانی به قتل بهاء الله ،از جمله موارد تفاوت فاحش بیان مطالب توسط نویسندگان بهائی در قالب بیان تاریخی متوازن است، با ارائه و انتشار ساده و بی پیرایه یک روایت تاریخی و مستند!!

        بطور خلاصه،از دید یک خواننده بهائی آگاه،خاطرات سلمانی تصویری از مشکلات تکان دهنده بهاء الله در مواجهه با دشمنان و نيز پیروان معتقد و وفادار است؛ ولی برای  خواننده بی اطلاع ،این مطالب میتوانند تصویر گمراه کننده و تحریف شده ای از بهائیت و خود بهاء الله ارائه نماید.

با تحیات بهائی

لورن کرفوت – از طرف دارالانشاء

رونوشت: مرکز دارالتبلیغ بین‌المللی

محفل ملی امریکا

 

پاسخ روشنفکران بهائی به بیت العدل در مورد آرايشگر مخصوص بهاءالله چه بود؟

1-فیروز کاظم زاده

عضو محفل ملی امریکا و مورخ دانشگاه ییل،از وقایع بوجود آمده بر اثر انتشار یک منبع تاریخی اولیه برآشفته شده و خواستار تهیه نامه ای در حمایت از موسسه انتشارات کلمات پرس، در این رابطه گردید.

2-پروفسور امین بنانی

از دانشگاه کالیفرنیا، که مقدمه ای بر خاطرات سلمانی را نگاشته ،اصرار داشت که نامش از روی مقدمه برداشته شود، زیرا بهیچ روی راضی نبود  نامش در ارتباط با یک اثر سانسور شده باشد.

3- روشنفکر دیگری مطالب زیر را آورده است:

این مطلقاً ناصحیح است که تصور کنیم خواننده متوسط الحال صلاحیت تشخیص و تمیز بین عبارات و اقدامات فرد عادی بهائی و مواضع رسمی نهادهای بهائی را  ندارد.این یک تمایز ساده است که افراد مختلف، در امور روزانه خود انجام میدهند.این موضوع درباره خاطرات روزانه دستنویس فردی که بیش از 70 سال پیش از این میزیسته هم صدق میکند.در این رابطه، و در خصوص مثال بیت العدل پیرامون حواریان اولیه مسیح، گفتنی است که بسیاری از نواقص و سوء تفاهمات و اشتباهات آنان در انجیل ها و اعمال رسولان ثبت و ضبط شده است.مسیحیان(یا دیگران) بخوبی میدانند که نقایص کار حواریون  مورد تایید کلیساهای مدرن نیست و یا تمام اعمال حوارین ، بیانگر تصویر و استاندارد و الگوی کامل دین مسیحی نیست.آیا خواننده عاقل با خواندن این مطلب در انجیل ، که پطرس 3 بارعیسی مسیح را تکذیب کرده و یا با شمشیرش به سرباز رومی حمله و گوش او را مجروح ساخته ،اینرا از اعمال و تعالیم مورد قبول مسیحی می شمارد؟

سیاستهای جاری بیت العدل در بررسی و کنترل صدور اجازه چاپ و نشر ، نه تنها باعث وضوح و روشنگری نمیشود، بلکه موجب ابهام آفرینی است. بیت العدل اصرار دارد که تمام خاطرات و يا سایر عبارات و نوشته های شخصي منتشره خصوصی افراد بهائی درباره دیانت بهائی، منعکس کننده سیاست رسمی باشد و در هیچ زمینه ای با خطوط و مواضع کنونی بهائی مغایرت نداشته باشد، و از این نظر هرگونه اظهار نظر شخصی افراد عادی هم جزئی از سیاست رسمی جامعه بهائی تلقی میشود (که بسیار پوچ و بی معنی است). در واقع بیت العدل تاکید دارد تا نقطه مقابل محتویات این آثار مورد تاکید قرار گیرد!

تنها دلیلی که هرکس ممکن است درباره اهمیت اظهارات سلمانی راجع به تبعیدهای بهاء الله تصور کند،اینست که از دید بهائیان این تنها روایت و گزارشی است که اجازه چاپ و نشر گرفته است. بنابراین اگر اظهارات و روایات مشابهی از سوی افرادی که دیدگاهها و برداشتهای مختلفی داشته اند در دسترس مردم قرار گیرد ، دیگر کتاب خاطرات سلمانی،از سوی هیچکس اینطور مهم و خاص و منحصر به فرد تلقی نخواهد شد…

همین نکته نشان می‌دهد که جایگاه «خاطرات سلمانی» به دلیل نقش او به عنوانآرايشگر مخصوص بهاءالله، متفاوت و مهم است و انتشار بدون تفسیر می‌تواند برداشت نادرست ایجاد کند.

در نامه بيت العدل به خوان کول اظهار شده که کتاب خاطرات سلمانی بدون توضیح ، تفسیر و پاورقی چاپ شده است . درحالیکه هم کتاب و هم پاورقی ها و یادداشتها در متن چاپ شده موسسه انتشارات کلمات پرس  موجود است.

قصد بیت العدل در حفاظت از اعتبار آیین بهائی بسیار قابل تقدیر است، ولی روشن است که اعتبار و آبروی امر با سیاستهای کنونی بیت العدل، و سانسور شدیدی که برقرار کرده، بیشتر از هر عامل دیگری به خطر افتاده و لکه دار شده است.سیاست اتخاذ شده از سوی بیت العدل در خصوص کتاب خاطرات سلمانی ، نه تنها برای غیربهائیان ، که حتی برای بهائیان معتقد و وفادار نیز غیرقابل باور و پذیرش است.از این گذشته ، این سیاستها مستمسکی به دست منتقدین امر(از قبیل دنیس مک اوئن در انگلستان) میدهد؛ کسانیکه سعی دارند دیانت بهائی را ضد دمکراتیک، توتالیتر و استبدادی ، و آییني با ساختار قدرت طلب نشان دهند، که تلاش کرده تا تاریخ خود را تحریف و تغییر دهد.

اشکالات لجنه ملی بر کتاب خاطرات آرايشگر مخصوص بهاءالله

در خصوص ایرادات خاص لجنه ملی ویژه كنترل و بررسی كتاب می توانیم بگوییم:

1-روشن است که بهاء الله هرگز ادعا نکرده ” رأس و سر ” خدا باشد و اینرا با مراجعه به آثار او نیز مشاهده می کنیم.ولی از سوی دیگر، بسیاری از بهائیان را می بینیم که چنین باور و اعتقادی را دارند. در آثار و کتب منتشره از سوی ادوارد براون، رفرانسهای متعددی در این خصوص بطور روشن بیان شده است.هر محققی با کمترین زحمت میتواند این مستندات را بیابد. بنابراین عبارت مذکور در ” خاطرات و یادداشتهای روزانه سلمانی” چیز جدیدی به آنچه از قبل آشکار بوده اضافه نمیکند. از این گذشته ،بهائیان می دانند که ما به نوعی اعتقاد داریم که بهاء الله خدا است،و این مطلب در ایقان و خاطرات سلمانی از آرايشگر مخصوص بهاءالله نیز بیان شده است.

2-توضیحات سلمانی، آرايشگر مخصوص بهاءالله درباره سر میرزا آقا جان بسیار سوال برانگیز است.ولی بنظرم این مطالب از نظر تاریخی اهمیت چندانی ندارند. اگر ما میتوانستیم منظور گوینده را از این توضیحات بفهمیم در آنصورت جالب میشد. در نظر داشته باشید که سلمانی ، یک آرایشگر است و خلاصه سعی کرده درباره سر میرزا آقاجان مطلبی را بیان و ثبت و ضبط کند که دیگران از آن غفلت کرده اند.

3-استاندارد و معیار واقعاً غیرعادی برای ممنوعیت انتشارمتون – با این عنوان که ” ناخوشایند” یا ” کم اهمیت” هستند – ظاهراً زمینه ساز ایجاد استاندارد و معیار جدیدی برای ارزیابی و بررسی متون بهائی گردیده است. معیاری  که پیش از این از سوی ولی امرالله و خود بیت العدل هم  بکار گرفته نشده است . بدیهی است که اتخاذ چنین معیار و استانداردی ، پرسشهایی را پیش رو قرار میدهد:

4-نمی توان انتظار داشت که سلمانی در نوشتار خود از روش و سبک گاردین تبعیت کند، زیرا او قبل از شروع به فعالیت گاردین کتاب خود را نوشته است.از این گذشته ، ما باید در میان آثار و ادبیات بهائی فضا برای کتابهای مختلف داشته باشیم. نمیتوان انتظار داشت که اثار و نوشته همه نويسندگان  شبیه کارهای شوقی افندی باشد. در اینمورد، ما درصدد بودیم تا خاطرات شخصی و یادداشتهای زیارت یک آرایشگر بی سواد را منتشر کنیم. واقعاً بی انصافی و ناعادلانه است که بخواهیم آنها را با نوشته های گاردین مقایسه کنیم.

این اعتراض که متن خاصی “ناخوشایند  و یا غیر مهم” می باشد بسیار کلی و مبهم است. به سختی می توان پذیرفت که کمیته بررسی از چنین معیاری استفاده نماید. با استفاده از چنین معیارهایی می توان انتشار هر متنی را ممنوع ساخت.

سؤال بعدی اینست که ناخوشایند برای چه کسی ؟ من شخصاً مطلب ناخوشایند یا غیر مهمی در خاطرات سلمانی، برای انتشار مشاهده نکردم. مترجم و نویسنده مقدمه برای کتاب هم همینطور. دو کمیته جداگانه ای که از سوی محفل ملّی امریکا- یکی ایرانی و دیگری امریکایی  – تشکیل شده هم چنین مطالبی در این متن مشاهده نکردند.

درباره داستان  توطئه ازل برای قتل بهاء الله – نمیدانم چرا کمیته ویژه احساس کرد نباید در ترجمه خاطرات سلمانی بیاید؟ زیرا این مطلب قبلاً در 2 کتابی که توسط انتشاراتی جورج رونالد انتشار یافت آمده است. و من نمیدانم چگونه میتوان این مطلب را از ترجمه حذف کرد؟ و اصلاً علت این درخواست را درک نمی کنم؟

 خوان کول، در 9 ژانویه 1983 از دهلی نو، نامه ای برای بیت العدل جهاني در حيفا ارسال کرد:

من بر این عقیده ام که سیاست اتخاذ شده از سوی بیت العدل جهانی، خط مشی زیانبار و مصیبت باری است و گذشت زمان غلط بودن آنرا اثبات خواهد کرد.اطمینان دارم که در آنزمان،آن مرجع عالی، بر اساس اطلاعات و ملاحظات آتی خود، سیاست کنونی را کنار خواهد زد.

عمیقاً عقیده دارم که حذف قسمتی از یک متن،اصل یا ترجمه آن، موقتاً یا دائمی، اقدامی غیرصادقانه است.همچنین احساس میکنم ممانعت یک موسسه و نهاد عمومی از دسترسي عموم مردم و محققان به اسناد و اطلاعات بیش از 30 سال، به لحاظ اخلاقی غلط و ناصحیح می باشد . زیرا عمیقاً عقیده دارم این قبیل کارها اساساً غلط میباشد و هیچ دلیل و بهانه ای نمیتواند آنرا توجیه کند.همچنین نگرانم که اینگونه سیاستهای پنهان کاری و حذف و سانسور نهایتاً به نام و اعتبار آیین بهائی لطمه بزند.

من عقیده دارم که آیین بهائی نباید از اسناد و مدارک تاریخی باقیمانده از قرن نوزدهم وحشت داشته باشد.رفتارها و نوشته های اشخاص و افراد نمیتواند اعتبار آنرا لکه دار کنند. ما بهائیان باید با مستندات تاریخی، نه با ترس و پنهانکاری و حذف و سانسور، بلکه با باور و ایمان به صحت امر بهائی، روبروشویم.

نکته پایانی

مثال بیت العدل درباره اجازه انتشار مطالب تاریخی، کتاب آیین های بابی و بهائی : برخی روایات معاصر غربی، تالیف موژان مومن است(اکسفورد :انتشارات جرج رونالد،1980). ولی در حقیقت این کتاب هم دچار سانسور شده و مولف قصد داشته مطالب مهمی را از آرشیو های انگلیسی در کتاب بیاورد که با اصرار و تاکید بیت العدل اعظم حذف کرده است !!

منبع : سایت میثاق ابدی