نفوذ بهائیان در طرحهای توسعه اقتصادی کشورهای حاشیه خلیج فارس
دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی (World Summit for Social Development 2025) که از ۱۳ تا ۱۵ آبان ۱۴۰۴ (۴ تا ۶ نوامبر ۲۰۲۵) در دوحه قطر برگزار شد، با تصویب «اعلامیه سیاسی دوحه» (Doha Political Declaration) به پایان رسید. این سند، که توسط تسهیلکنندگان بلژیک و مراکش نهایی شد، تعهدات جهانی برای ریشهکنی فقر، ایجاد اشتغال شایسته و تقویت شمول اجتماعی را تجدید کرد و آن را با اهداف توسعه پایدار ۲۰۳۰مرتبط دانست .
این اجلاس که با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۶ فوریه ۲۰۲۴ برنامه ریزی شد، با هدف بررسی شکافهای موجود در مسیر توسعه اجتماعی، تعهد مجدد به «اعلامیه کپنهاگ» و ارزیابی روند اجرای «دستور کار ۲۰۳۰» برگزار گردید.
تشکیلات بهائی از دههها پیش خود را یکی از مدافعان اصلی Agenda 2030 معرفی میکند و ادعا دارد که اصول آن از پایهگذاران این طرح بوده است. این تشکیلات با تمرکز بر مرحله دوم اجرای سند ۲۰۳۰، فعالیتهای خود را در زمینه توسعه اجتماعی افزایش داده و از اعلامیه دوحه به عنوان ابزاری برای پیشبرد ایدئولوژی خود استفاده میکند. قدردانی ویژه از بلژیک و مراکش نشاندهنده اهمیت استراتژیک این کشورها برای بهائیت است، زیرا آنها تسهیلکنندگان کلیدی بودند و تشکیلات بهائی با نفوذ در مذاکرات، تلاش کرد تا مفاهیمی مانند «عدالت جهانی» و «مشارکت جهانی» را که با اصول بهائی همخوانی دارد، در سند بگنجاند.
جدیدترین تحولات اجلاس دوحه نشان میدهد که اعلامیه سیاسی بر عدالت اجتماعی، مبارزه با نابرابری و بازسازی اعتماد به نهادهای جهانی تأکید دارد، اما فاقد تعهدات الزامآور جدید است. تشکیلات بهائی با حضور فعال در این اجلاس و فرومهای مرتبط، خود را به عنوان بازیگر اصلی در گفتمان توسعه اجتماعی جا زد و از این پلتفرم برای گسترش شبکههای خود در کشورهای در حال توسعه استفاده کرد. این در حالی است که شوقی افندی، رهبر سوم بهائیت، در آثار خود مانند «نظم جهانی بهاءالله» مراحل هشتگانهای برای رسیدن به «حاکمیت جهانی» ترسیم کرده که شامل ایجاد مجلس جهانی، ارز مشترک، زبان مشترک و فدراسیون واحد است – اهدافی که با Agenda 2030 و اعلامیه دوحه همپوشانی دارد.
وابستگی کشورهای میزبان و تسهیلکننده به نهادهای بینالمللی، بستر مناسبی برای نفوذ تشکیلات بهائی فراهم کرده است. این تشکیلات با شعارهای بشردوستانه مانند توسعه اجتماعی و شمول، در واقع به دنبال تضعیف حاکمیت ملی و ترویج ایدئولوژی خود تحت پوشش سازمان ملل است. الگوی مشابه در اجلاسهای قبلی مانند کپنهاگ ۱۹۹۵ تکرار شده و هشدارهایی در مورد استفاده از بحرانهای جهانی برای دستیابی به اهداف فرقهای را افزایش داده است.
ابهام در پشتپرده حضور بهائیت در اجلاس دوحه؛ رضایت از «دستیابی به اهداف ترکیبی» در سایه سند 2030دارد .
تشکیلات بهائی با انتشار بیانیهای از شرکت در دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی در دوحه قطر ابراز خرسندی کرده و این حضور را گامی مؤثر در جهت تحقق اهداف توسعه اجتماعی و تثبیت نقش خود در اجرای دستور کار ۲۰۳۰ دانست.
این اقدام تشکیلات از نگاه ناظران، نشانهای از تلاش آنان برای پیوندزدن آموزههای ایدئولوژیک خود با برنامههای جهانی نهادهای بینالمللی به شمار میآید.
رسانههای وابسته به تشکیلات بهائی از حضور هیئتی ۹ نفره متشکل از نمایندگان پیروان بهائی (BIC) در نیویورک و ژنو و اعضای منطقهای در قاهره خبر داده بودند که یکی از اعضاء، سیسیلیا شیرمایستر در نشست اصلی سخنرانی کرد.
تشکیلات فرقه ضاله بهائیت اعلام کرد شرکت در جلسات متعدد، گفتگو با مقامات و چهرههای قطری، حضور رسانهای و ارتباط با نمایندگان خاندان سلطنتی قطر، بخشی از برنامههای هیئت در حاشیه اجلاس بود.
نظرات بسته شده است.