چرا بیت العدل، شرمگین نیست؟

یکی از کاربران مقاله ای برگرفته از وبلاگ بابک سحرخیزان را برای بهائی پژوهی ارسال نموده و خواسته است که در سایت قرار گیرد.اگرچه روال سایت چنین نبود ولی برای اجابت خواسته کاربر محترم این مقاله کوتاه را می آوریم:

 

مدتی است در پایگاه ‏‏های بهائی، نوشته ‏‏ای با عنوان "ما شرمگینیم"؛ منتشر شده است. این نوشته حاوی اظهارات عده‏‏ ای از هم‏‏وطنان درباره سکوت 160 ساله در مقابل پایمال شدن حقوق بهائیان ایران است. ضمن احترام کامل به نظرات این هم‏‏وطنان انسان دوست، ضمن اعلام انزجار از هرگونه ستمی در حق هر انسانی، ضمن تأیید این موضوع که حقوق برخی بهائیان در ایران نقض شده است و ضمن یادآوری این نکته که شخصاً به هیچ بهائی عالماً و عامداً کوچک‏‏ترین ستمی روا نداشته ‏‏ام و معتقدم بسیاری از هم‏‏وطنان نیز در این باره شرایطی هم‏‏چون من دارند و اعلام آمادگی برای جبران هر ستم احتمالی سهوی، این پرسش را مطرح می‏‏خواهم کنم که چرا بیت العدل اعظم(مجمع رهبری جامعه جهانی بهائی)، تا کنون درباره‏‏ ی ستم‏‏هایی که به آدمیان غیر بهائی(به قول خودشان "اغیار") در دوران معاصر ما، روا شده و می‏‏شود، سکوت اختیار کرده است؟

بهائیان عزیز، شما از اقدام آن هم‏‏وطنان استقبال کرده ‏‏اید، آن را ستوده ‏‏اید، برجسته ‏‏اش ساخته ‏‏اید و به طور گسترده ‏‏ای آن را متنشر کرده ‏‏اید. آیا جای آن نیست که بیت العدل اعظم هم، چنین کار نیکویی را انجام دهد و با صدور پیامی، شرمگینی خود را در مقابل سکوت طولانی ‏‏اش درباره ستم‏‏هایی که به خلق غیر بهائی روا می‏‏شود؛ اعلام بفرماید؟ برخی از همین هم‏‏وطنانی که با جامعه بهائی ابراز هم‏‏دردی کردند با مشکلات فراوانی روبه‏‏ رو بوده ‏‏اند. بیت العدل برای کدام یک از آن‏‏ها دل‏‏سوزی کرده و در بیانیه‏‏ای مستقل به دفاع از حقوق آن‏‏ها پرداخته است؟ تا کنون بیت العدل، به این همه نسل کشی که در عالم رخ داده و می‏‏دهد، چه اعتراضی نموده است؟ آیا تا کنون بیت العدل درباره، جنایات اسرائیل موضع‏‏گیری داشته است؟ آیا بیت العدل درباره وقایع مربوط به سیاهان آفریقا واکنش عملی نشان داده است؟

 

شاید هم نیازی به این نبوده است چه براساس آموزه ‏‏های بهائی، "نفوسی که از امر بدیع [آئین بهائی] معرضند از رداء اسمیه و صفتیه محروم، و کل از بهائم [چهارپایان] بین یدی الله محشور و مذکور"(1)، "احبائی هم لئالی الامر و من دونهم حصاة الارض" (2)

ترجمه: بهائیان مراوریدهای امر هستند و غیرایشان ریگ‏‏های زمین هستند.

 

بنابراین، این توقع بی‏‏جایی است که انتظار داشته باشیم که بیت العدل برای آنانی که چهارپا و ریگ می‏‏پنداردشان، حقوقی قائل باشد. هم‏‏چنین از تفکری که توجیه‏‏ گر ظلم و ستاینده ظالمین است، چنین انتظاراتی داشتن، خطا است. جناب عباس افندی(جانشین حضرت بهاءالله) ضمن بدهکار کردن فرزاندان سیاهان به بردگی کشیده به آن‏‏ها توصیه کرده است، "ممنون" کسانی باشند که پدرانشان را به بردگی گرفتند:

"شما [سیاهان آمریک] اگر بافریقا بروید سیاه های افریقا را ببینید آن وقت میدانید که شما چه قدر ترقّی کرده اید. الحمد للّه شما مثل سفیدانید

امتیاز چندانی در میان نیست امّا سیاه های افریقا بمنزلهء خدمه هستند. اوّل اعلان حرّیّتی که برای سیاه ها شد از سفیدان آمریک بود ... بجهت شما سفیدان آمریکا چنین همّتی نمودند اگر این همّت نمیبود این حرّیّت عمومی اعلان نمیشد. پس شما باید بسیار ممنون سفیدان آمریکا باشید و سفیدان باید بسیار بشما مهربان گردند تا در مراتب انسانی ترقّی نمائید... مختصر این است شما باید بسیار اظهار ممنونیت از سفیدان نمائید که سبب آزادی شما در آمریکا شدند اگر شما آزاد نمی شدید سایر سیاه ها هم نجات نمی یافتند ".(3)

 

به هر حال اقدام بشر دوستانه برخی از هم‏‏وطنان فرصت تاریخی بزرگی در اختیار بیت العدل بهائی قرار داده است. این فرصت بی‏‏نظیر، از طرفی یک آزمون بزرگ برای رهبران بهائی نیز هست. آیا رهبران بهائی، سکوت 160 ساله‏‏ی خود را در مقابل ستم به خلق غیر بهائی، خواهند شکست؟ آیا بیت العدل خواهد گفت، "ما بیشتر شرمگینیم"؟

 

پی ‏‏نوشت‏‏ها:

1- کتاب بدیع، ص:213

2- ‌مائده آسمانی، ج 4، ص: 353

3-خطابات حضرت عبدالبهاء، ج2، ص:41 الی 42

تمام حقوق این پورتال برای مؤسّسه بهائی‌پژوهی محفوظ است.

کپی‌رایت© بهائی‌پژوهی؛ ۱۳۹۷-۱۳۸۵.

Back To Top